Psikanalitik Yaklaşım

Çalışmalarımda psikanalitik kuramın gelişimsel ve ilişkisel bakış açısından yararlanıyorum.

Psikanalitik yaklaşım, yaşanan güçlükleri yalnızca belirtiler ya da davranışlar üzerinden değerlendirmek yerine, bunların kişinin yaşam öyküsü, ilişkileri ve ruhsal deneyimi içindeki anlamını anlamaya çalışır. Bu nedenle odağını yalnızca “ne oluyor?” sorusuna değil, aynı zamanda “neden böyle yaşanıyor?” ve “bu deneyim kişi için ne ifade ediyor?” sorularına yöneltir.

Bu bakış açısına göre ruhsal yaşam, çocukluktan yetişkinliğe uzanan gelişimsel bir süreklilik içinde şekillenir. Yaşamın farklı dönemlerinde karşılaşılan deneyimler, geçmiş yaşantılar ve kurulan ilişkiler, kişinin kendisiyle ve çevresiyle kurduğu ilişkiyi etkileyebilir. Bu nedenle her bireyin yaşadığı güçlük, kendi kişisel tarihi ve ilişkileri içinde değerlendirilir.

Çocuklarla Çalışma

Çocuklarla yürütülen çalışmalarda oyun, çocuğun kendini ifade etmesinin ve ruhsal dünyasını yansıtmasının en doğal yollarından biridir. Çocuklar, yaşadıkları deneyimleri ve duygularını çoğu zaman sözcüklerden çok oyunları, çizimleri ve ilişkileri aracılığıyla ifade ederler. Bu nedenle ebeveynlerle yapılan görüşmeler de çocuğun yaşadığı deneyimleri daha bütünlüklü anlayabilmenin önemli bir parçasını oluşturur. Çocuğun yaşadığı deneyimler kadar, bu deneyimlerin ebeveynlerde uyandırdığı duygu, düşünce ve çağrışımlar da çocuğu anlamaya çalışırken dikkate alınır.

Yetişkinlerle Çalışırken

Yetişkinlerle yürütülen çalışmalarda ise amaç, hazır çözümler sunmak ya da belirtileri hızla ortadan kaldırmak değil; kişinin yaşadığı deneyimleri daha derinlikli bir biçimde ele almasına ve anlamlandırabilmesine alan açmaktır.

Her bireyin yaşam öyküsü ve ruhsal deneyimi biriciktir. Bu nedenle çalışma süreci de her birey, çocuk veya aile için farklı şekillenebilir.

Bu yaklaşım doğrultusunda çocuklar, ergenler, yetişkinler ve ebeveynlerle terapötik çalışmalar yürütmekte; ayrıca Ebeveyn Ruhsallığı Buluşmaları kapsamında çevrimiçi grup buluşmaları düzenlemekteyim.